Het verhaal van Julian

Ik heb geen last meer van een opgeblazen gevoel en ik heb niet meer het gevoel dat ik word vergiftigd door mijn darmen.

Julian kreeg de diagnose MS toen hij 27 jaar oud was. Hij werkte toen als onderzoeker. Hoewel zijn MS toen al een last was, is zijn MS in de afgelopen 10 jaar snel verergerd waardoor hij nu een rolstoel gebruikt en zijn algemene motoriek slecht is geworden. Hij is nu arbeidsongeschikt, maar zorgt ervoor dat hij constant bezig blijft en dat hij genoeg te doen heeft om zichzelf bezig te houden. Door de snelle progressie van zijn MS kreeg hij ook te maken met een darmstoornis, namelijk ontlastingsincontinentie.

“In de afgelopen jaren heb ik last gehad van vreselijke obstipatie en vroeger gebruikte ik op eigen initiatief laxeermiddelen. Toen dit niet meer hielp, ging ik ook zetpillen gebruiken en die zorgden ervoor dat ik bijna onmiddellijk ontlasting kreeg. Ik werd prikkelbaar en had het gevoel dat ik werd vergiftigd door de inhoud van mijn darmen.

Mijn huisarts verwees me door naar een specialist en ik begon met het innemen van voorgeschreven laxeermiddelen en lactulose, maar ik had dagelijks enorm veel last van gênante winderigheid. Daarnaast moest ik vaak nog extra laxeermiddelen nemen en zetpillen gebruiken.

De specialist adviseerde ook movicolon en hij verwees me door naar een fysiotherapeut. Van hem kreeg ik bekkenbodemoefeningen en daarnaast raadde hij me aan om Qufora IrriSedo Klick te proberen.

Ik moet toegeven dat ik er wel een beetje aan moest wennen en ik bleef ervan overtuigd dat mijn snelle oplossingen werkten. Maar ik maakte me steeds meer zorgen over de heftige effecten die de laxeermiddelen en zetpillen op mijn lichaam hadden. Ik haatte de gênante winderigheid die werd veroorzaakt door de lactulose.

Nu zijn we ongeveer 3 maanden verder en ik gebruik het elke dag, en mis het als ik het niet doe. Het eerste wat ik nu elke ochtend doe nadat ik wakker ben geworden, is het openzetten van de warmwaterkraan in de badkamer. Dan zet ik een kopje thee en ga ik op de wc zitten met mijn thee en een boek. Boodschap gedaan (sorry, ik kon het niet laten).

Ik realiseerde me dat als ik vroeg op kan staan om naar de sportschool te gaan, ik gewoon nog iets eerder op moet staan om mijn darmen op orde te krijgen voor de rest van de dag. Het is echt een gewoonte geworden die de moeite waard is en ik weet dat mijn darmfunctie langzaam beter wordt. Ik heb geen last meer van een opgeblazen gevoel, winderigheid of het gevoel dat ik word vergiftigd door mijn volle darmen.”